Pozycja zawiera scenariusze przedstawień dla teatrzyków szkolnych przeznaczonych dla najmłodszych. Scenariusze te skonstruowane są w przejrzysty sposób, zawierają propozycje scenografii oraz ruchu scenicznego. Dialogi w formie rymowanej ułatwiają zapamiętywanie. Ilość tekstu przypisana jest poszczególnym postaciom w taki sposób, by umożliwić udział w przedstawieniach także dzieciom z mniejszymi predyspozycjami. Tomasz Walczak,

30 czerwca 2009

Prezentujemy ćwiczenie, które przeprowadził Paweł Buszewicz z uczestnikami „Kulis” w maju 2009 roku. przenoszenie łodzi Uczestnicy stają wokół wyobrażonej łodzi. Łódź odwrócona jest do góry dnem. Zadaniem grupy jest przeniesienie jej na niewielką odległość w dowolnym, wspólnie ustalonym kierunku. Początkowo prowadzący prosi wykonanie zadania własnymi siłami, bez jego wskazówek. Po

15 czerwca 2009

Książka adresowana jest do nauczycieli, instruktorów oraz terapeutów. Zawiera trzy scenariusze przedstawień przeznaczonych do realizacji przez zespoły dziecięce, a także wskazówki mogące ułatwić pracę prowadzącym tego typu grupy teatralne. Porady dotyczą m.in. sposobów adaptowania na scenę gotowych tekstów literackich oraz pisania własnych scenariuszy. Znaleźć tu można także przykłady ćwiczeń, ułatwiających

15 czerwca 2009

Spotkanie poświęcone było reżyserowaniu przedstawienia. Prowadzący dzielił się swoimi doświadczeniami, wskazując możliwości i ograniczenia, jakie wiążą się z pracą z teatralną grupą amatorską. Paweł Buszewicz rozpoczął swoje zajęcia od skierowanej do wszystkich prośby, by usiąść w kole – to częsta praktyka w jego pracy, zbliżająca uczestników, budująca atmosferę zaufania. Pierwsza,

10 czerwca 2009

Część 1 – Głoski sylaby wyrazy, Wrocław 2003; Część 2 – Akcent intonacja intencja, Wrocław 2004; Część 3 – Inscenizacja wiersza, Wrocław 2004 Seria godna polecenia, ponieważ zawiera obszerny zestaw praktycznych ćwiczeń związanych z szeroko rozumianą dykcją oraz wskazówek, jak pracować z małymi aktorami nad interpretacją wypowiadanego słowa. Propozycje ujęte

10 czerwca 2009

bajka Ćwiczący wspólnie wymyślają bajkę – siedząc w okręgu, każde z dzieci mówi po kolei jedno zdanie, które nawiązuje do zdania poprzednika, tworząc w ten sposób kontynuację bajki. Należy zwrócić uwagę na ciągłość opowiadania – bajka musi mieć początek, rozwinięcie, kulminację i zakończenie. asocjacja Uczestnicy zamykają oczy, w pamięci przywołują

3 czerwca 2009

Książka pokazuje, w jaki sposób można szybko i bez wielkiego wysiłku nauczyć się malowania twarzy. Zawiera między innymi wskazówki dotyczące wyboru odpowiednich materiałów, technik malowania twarzy oraz profesjonalne uwagi autora. Przeobrażenie twarzy małego aktora w motyla, jednorożca, czy też czarownicę lub monstrum może stać się punktem wyjścia do stworzenia oryginalnej

2 czerwca 2009