Książka adresowana jest do nauczycieli, instruktorów oraz terapeutów. Zawiera trzy scenariusze przedstawień przeznaczonych do realizacji przez zespoły dziecięce, a także wskazówki mogące ułatwić pracę prowadzącym tego typu grupy teatralne. Porady dotyczą m.in. sposobów adaptowania na scenę gotowych tekstów literackich oraz pisania własnych scenariuszy. Znaleźć tu można także przykłady ćwiczeń, ułatwiających

15.06.2009

Część 1 – Głoski sylaby wyrazy, Wrocław 2003; Część 2 – Akcent intonacja intencja, Wrocław 2004; Część 3 – Inscenizacja wiersza, Wrocław 2004 Seria godna polecenia, ponieważ zawiera obszerny zestaw praktycznych ćwiczeń związanych z szeroko rozumianą dykcją oraz wskazówek, jak pracować z małymi aktorami nad interpretacją wypowiadanego słowa. Propozycje ujęte

10.06.2009

bajka Ćwiczący wspólnie wymyślają bajkę – siedząc w okręgu, każde z dzieci mówi po kolei jedno zdanie, które nawiązuje do zdania poprzednika, tworząc w ten sposób kontynuację bajki. Należy zwrócić uwagę na ciągłość opowiadania – bajka musi mieć początek, rozwinięcie, kulminację i zakończenie. asocjacja Uczestnicy zamykają oczy, w pamięci przywołują

03.06.2009

Książka pokazuje, w jaki sposób można szybko i bez wielkiego wysiłku nauczyć się malowania twarzy. Zawiera między innymi wskazówki dotyczące wyboru odpowiednich materiałów, technik malowania twarzy oraz profesjonalne uwagi autora. Przeobrażenie twarzy małego aktora w motyla, jednorożca, czy też czarownicę lub monstrum może stać się punktem wyjścia do stworzenia oryginalnej

02.06.2009

Zbiór scenariuszy oraz opracowań scenograficznych możliwych do zrealizowania w każdej szkole. Jest to jednocześnie swoista monografia teatru lalek zawierająca scenariusze przeznaczone do realizacji przez uczniów szkoły podstawowej. „Książka adresowana jest do nauczycieli szkół podstawowych a jej przeznaczeniem jest praktyczna edukacja dzieci w procesie wychowania przez teatr” – dodaje autor. Aleksander

25.05.2009

dźwięk i gest Dzieci dobierają się w trzyosobowe grupy, każdy proponuje po jednym dźwięku, którego uczy pozostałych; grupa wspólnie układa „melodię dźwięków”. Następnie każdy proponuje dowolny gest. Teraz dzieci budują „układ choreograficzny”, na który składają się wszystkie gesty. Na końcu łączą melodię z układem. Zadanie polega na jak najdokładniejszym, równym

16.05.2009

Światło to jeden z ważniejszych elementów teatralnej inscenizacji. Pełni w teatrze nie tylko funkcję użytkową (poprzez eksponowanie aktorów czy dekoracji), ale przede wszystkim: buduje nastrój (klimat danej sceny możemy zmieniać poprzez bardziej lub mniej intensywne oświetlenie lub użycie kolorowych filtrów); pozwala na wydobycie poszczególnych elementów lub fragmentów sceny (poprzez oświetlenie

10.05.2009

Autorzy książki są instruktorami zespołów teatralnych od lat 80-tych. W książce zawarli zestaw ćwiczeń, gier i scenariuszy służących im od lat w pracy. Od prostych ćwiczeń narządów mowy przechodzimy do starannie przygotowanych inscenizacji. Bardzo szeroki zestaw ćwiczeń językowych, na koncentrację, wyobraźnię, budowanie grupy poprzez wspólne improwizacje. Książka zawiera również część

10.05.2009

Część 1 to praktyczne porady i instrukcje dla prowadzących grupy teatralne. Zawiera schematy 13 scenariuszy spotkań: bogaty zestaw starannie dobranych ćwiczeń na poprawną dykcję, akcent, głos, pracę nad tekstem. Duży nacisk został położony na staranną wymowę. Część 2 stanowi zbiór autorskich scenariuszy teatralnych oraz ćwiczenia rozwijające wyobraźnię. Maria Kubiczek, Kółko

06.05.2009

wypełnianie przestrzeni Uczestnicy poruszają się energicznie po sali. Ich zadaniem jest wypełnienie całej przestrzeni pomieszczenia. Powinni skupić się na jak najszybszym przemieszczaniu się w miejsca, które są „niezapełnione” („wypełniać dziury”). Ćwiczący są w ciągłym ruchu i nie wolno im się dotykać w trakcie przemieszczania. Ćwiczenie dobrze jest wykonywać do muzyki.

05.05.2009