Koordynatorki
Justyna Junga, studiowała zarządzanie kulturą na UJ. W Dilettante koordynuje moduły warsztatowe i Festiwal Teatrów Amatorskich „Wózek Tespisa”. Od dzieciństwa zakochana w muzyce, od niedawna w akordeonach. Uwielbia górskie wędrówki, wspinanie po płotach, drzewach, skałkach i jazdę długimi, basenowymi zjeżdżalniami. O teatrze lubi czytać, słuchać, mówić… a najbardziej w nim bywać.
Maja Dobkowska, absolwentka polonistyki UJ, pedagog, trener kreatywności, autorka wielu szkoleń dla nauczycieli z zakresu psychopedagogiki twórczości. Interesuje się literaturą dziecięcą, sama próbuje tworzyć kreatywne książki dla dzieci. Lubi twórcze wyzwania – jak na przykład rozmowy o historii sztuki z grupą 4-latków, wymyślenie cyklu zajęć przedszkolnych o pieniądzach, czy napisanie książki dla dzieci o Nowej Hucie. Aktualnie wyzwaniem jest dla niej praca dla programu Dilettante, który koordynuje od marca 2012. Po pracy smaży naleśniki i odpowiada na pytania 2-letniej Basi i 5-letniej Zosi.
Stali współpracownicy
Dagmara Żabska, z wykształcenia teoretyk, z zamiłowania praktyk teatru. Doktorantka Uniwersytetu Jagiellońskiego, studentka Figurentheater-Kolleg (Niemcy), absolwentka Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach. Absolutnie przekonana do idei powszechnej i dostępnej edukacji teatralnej. Założycielka i aktorka Teatru Figur Kraków. Po godzinach – pasjonatka flamenco.
Marta Hankus, absolwentka dramatologii UJ, wieloletnia koordynatorka programu „Dilettante – teatr w ruchu”, obecnie koordynuje projekty w Teatrze Figur Kraków. W wolnych chwilach żongluje, pisze adaptacje teatralne i scenariusze filmowe. Uwielbia wyzwania i podróże. W życiu przekonana, że wiele razy warto wykorzystywać niewiele.
Jadwiga Rożek-Sieraczyńska, absolwentka teatrologii, doktorantka Uniwersytetu Jagiellońskiego, mama Olgi.
Hubert Michalak, absolwent dramatologii UJ, student teatrologii UJ, recenzent teatralny „Didaskaliów”, stały współpracownik Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie – autor recenzji publikowanych na portalu www.e-teatr.pl w ramach projektu Nowa Siła Krytyczna. Jego teksty weszły do katalogów festiwalowych XXVIII i XXIX Warszawskich Spotkań Teatralnych (2008 i 2009), aktor Teatru Figur Kraków. Zakochany w teatrze, niekiedy nawet z wzajemnością. Teoretycznie i praktycznie mocno z nim związany. Nie prowadzi samochodu, uśmiecha się do nieznajomych na ulicy, nie jeździ na gapę, chętnie dzieli się numerem telefonu. Ot i już.
Alla Maslovskaya, absolwentka Mińskiego Instytutu Kultury, specjalizacja: reżyseria teatralna (kierowanie amatorskim zespołem teatralnym); aktorka młodzieżowego teatru „Teatr-Studio” na Małej Scenie w Mińsku, instruktorka teatralna (zajęcia z warsztatu aktorskiego w studio przygotowawczym tego teatru); założycielka Teatru Studio przy Związku Polaków w Sankt Petersburgu; w Polsce wyreżyserowała sztukę S. Gaugera Tryptyk w ramach projektu „Cztery widoki na Golgotę”, organizowanego przez międzynarodową grupę Axis Mundi (Alchemia 2006 r.). Mieszkała w nieistniejącym kraju. Urodziła się w miejscowości, która kiedyś należała do Polski. Do Krakowa przyjechała z północnej Wenecji. Uwielbia z małych dzieci robić wielkich aktorów.
Agnieszka Polańska, absolwentka filmoznawstwa UJ, studentka SAPU – Szkoły Artystycznego Projektowania Ubioru, artystka w zespole Teatru Figur Kraków. Z zamiłowania plastyk eksperymentator. Wymyśla i wykonuje lalki, maski, kostiumy i wiele innych rzeczy, które mieszczą się między nimi. Specjalistka od projektowania i wykonania lalek cieniowych, pozornie niemożliwych do zbudowania ludzką ręką.
Piotr Idziak, animator jawajskiego teatru cieni wayang kulit; członek grupy inicjatywnej „Ludo”, organizator festiwalu „Malechowo Juggling Camp ‘05”; instruktor żonglowania w prowincji Orissa w Indiach, w ramach projektu „Girls Can”; ukończone kursy wikliniarstwa, witrażu, batiku i ceramiki. Etnolog, socjolog, antropolog kultury. Aktor Teatru Figur Kraków. Zwolennik spędzania czasu nad grami planszowymi i wychowywania przez żonglowanie, jazdy na rowerze o jednym kole i chodzenia po linie bez trzymanki. Trudno mu wytrzymać bez puszczania latawców i podróży – w wyobraźni i na jawie.
Tadeusz Dylawerski, aktor, lalkarz, mim, pedagog teatru i cyrku, absolwent Wydziału Lalkarskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu i Studium Pantomimy przy Wrocławskim Teatrze Pantomimy, były mim tego teatru, obecnie aktor Teatru Figur Kraków.
Monika Kwaśniewska, absolwentka teatrologii UJ oraz studiów podyplomowych z zakresu Gender; doktorantka UJ, recenzentka gazety teatralnej „Didaskalia” oraz portalu internetowego www.e-teatr.pl; uczestniczka międzynarodowego programu Mobil Lab of Theatre and Communication (MobLAB), mającego na celu badanie i kształtowanie międzynarodowej krytyki teatralnej. Związana z programem „Dilettante” od IV edycji.
Grażyna Tabor, aktorka, reżyserka, instruktorka teatralna. W Raciborzu prowadzi amatorski teatr „Teatraedr”. Współpracuje z Teatrem „KANA” i Teatrem „Brama”. Zdarza jej się zapomnieć i zaśpiewać w miejscach niedozwolonych. Uwielbia wygięcia w tył. I akrobacje. Wszelkie akrobacje. Także w życiu. Jest szczęściarą, bo ma w życiu teatr. Jeśli tylko zechce, dzieje się on w miejscach nieoczekiwanych: w piwnicach i strychach starych domów, na dworcach, w opuszczonych fabrykach. Lubi moment przekraczania progów i drzwi takich miejsc, dreszcz emocji i strachu, jaki temu towarzyszy. A potem samo zaczyna się już dziać. Historie same się układają, muzyka sama się tworzy.
Jakub Snochowski, aktor teatralny i filmowy, instruktor teatralny. Związany z warszawskimi i krakowskimi teatrami (TR Warszawa, Teatr Dramatyczny, Teatr Ludowy). Od początku „Dilettante” niezmiennie: mały, rudy, czeski, teatralny, tatusiowy (to akurat od kilku lat). Również: skokliwy, ruchliwy, śmiechliwy i śpiewliwy. Jeszcze się nie zdarzyło, by po pokazie warsztatowym ktokolwiek wiedział, o co Kubie chodziło. I tak to z nim jest: same pytania i brak odpowiedzi. Na co dzień poszukuje braku konsekwencji na deskach warszawskich teatrów. Z różnym skutkiem, ale poszukuje intensywnie.
Mateusz Przyłęcki, aktor, reżyser, instruktor teatralny. Absolwent Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach. Związany z krakowskimi teatrami (Łaźnia Nowa, Teatr Ludowy, Teatr Parawan). Nie je mięsa, bo bardzo lubi zwierzęta: „Mam bardzo fajnego kota, nazywa się Mikołaj”. Lubi gotować, oglądać wzruszające filmy, jeździć pociągami i chodzić na długie spacery. Lubi, kiedy świeci słońce i jest ciepło. Życiowe motto (za Krzysiem z Kubusia Puchatka): „(…) ale co lubię robić najbardziej – to Nic (…). To znaczy po prostu chodzić sobie i przysłuchiwać się wszystkiemu, co można usłyszeć, i o nic się nie martwić”.
Monika Filipowicz, lalkarka, animatorka, aktorka Teatru Maski i Aktora Groteska w Krakowie. Związana z programem „Dilettante” od jego I edycji. W dzieciństwie wolała bawić się samochodami i naprawiać latarki. Cały rok czeka na sezon czereśniowy. Nigdy nie chciała zostać czołgistą, chyba że w serialu Czterej pancerni i pies. Na co dzień zajmuje się teatrem, domem i licznym gronem studentów AWF, pragnących doskonalić sztukę bezpiecznego operowania głosem. Wielbicielka męskich chórów cerkiewnych i wschodniego folku. Szczęśliwa posiadaczka dwóch kotów („Mam nadzieję, że równie szczęśliwych!”).
Ewa Woźniak, aktorka, lalkarka, pedagog teatralny. Przez wiele się dzieli, na wiele mnoży. Mnoży w sobie radości, przygody, pogodne historie, by, gdy dojrzeją, dzielić się nimi z ludźmi.
Bas Pawełczak, miłośnik przygód i jednego koła, założyciel serwisu kuglarstwo.pl, autor „Poradnika Monocyklisty”, artysta grupy cyrkowej DROPSY, Sweetteam, właściciel sklepu ze sprzętem cyrkowym.
Bartosz Nowakowski, absolwent Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach, aktor, reżyser, instruktor teatralny. Od 2005 roku prowadzi grupę teatralno-happenerską „Próg” w Wadowicach. Jest również trochę muzykiem, akrobatą, cyrkowcem, plastykiem, scenografem, oświetleniowcem, akustykiem, rzeźbiarzem, żeglarzem, pływakiem, alpinistą, nurkiem i operatorem, stara się być również uczciwy, przyjacielski, wyrozumiały, szlachetny i kreatywny. To dużo jak na jednego człowieka, dlatego nie zawsze się udaje.
Weronika Idzikowska, absolwentka rosjoznawstwa, studentka teatrologii i etnologii, od lat zakochana w teatrze i w sztukach performatywnych. Od ponad roku w burzliwym związku z Teatrem Figur Kraków. W wolnym czasie podróżuje, fotografuje i jeździ na hulajnodze. Uważa, że w życiu zawsze warto próbować, a nade wszystko – warto pomysły wprawiać w ruch. Choćby chwilowy.
